Իսպանական պոեզիա / թարգմանական նախագիծ

on

Իսպանական պոեզիա, եռալեզու թարգմանական նախագիծ

«Իսպանական պոեզիա» թարգմանական նախագծի շրջանակներում մենք ընտրել ենք իսպանացի գրողների բանաստեղծություններ, որոնք փորձել ենք թարգմանել տարբեր լեզուներով։ Ես ընտրել եմ Գուստավո Ադոլֆո Բեկկերի բանաստեղծություններից մեկը ու թարգմանել եմ հայերեն, նաև մի փոքր գրել եմ նրա կենսագրության մասին։ Նախագիծը օգնեց, որպեսզի կարողանանք ավելի պոետիկ թարգմանել, քանի որ սա բառացի թարգմանություն չէր, փորձում էինք հանգավորել ու գեղեցիկ ներկայացնել բանաստեղծությունը։

Gustavo Adolfo Becquer

Գուստավո Ադոլֆո Բեկեր

Գուստավո Ադոլֆո Կլաուդիո Դոմինգո Բաստիդասը ծնվել է 1836 թվականի փետրվարի 17-ին Իսպանիայի Սեվիլա քաղաքում: Նա Խոսե Մարիա Դոմինգուես Բեկկերի որդին էր, ով աշխատում էր որպես նկարիչ: Նա ապագա նկարիչ և նկարազարդող Վալերիանո Դոմինգուես Բեկերի կրտսեր եղբայրն էր: Բեկերն իր ազգանունը որդեգրել է նախնիներից, որոնք նույնպես նկարիչներ էին: Թե՛ ինքը, թե՛ իր եղբայրը նկարչության նկատմամբ սեր ունեին: Երբ բանաստեղծը հինգ տարեկան էր, նրա հայրը մահացավ. վեց տարի անց նաև մայրը կյանքից հեռացավ: Քույրերն ու եղբայրները գտնվում էին իրենց մորաքրոջ ՝ Մարիա Բաստիդայի խնամքի տակ: Գուստավո Ադոլֆոն տաս տարեկան հասակում սկսեց սովորել Սան Տելմոյի (Սևիլիա) հումանիտար գիտությունների թագավորական քոլեջում: Հենց այնտեղ էլ նա ծանոթանում է Նարցիսո Կամպիլոյի հետ, ով նույնպես ապագա գրող էր: Այն բանից հետո, երբ Ելիզավետա երկրորդ թագուհին հրամայեց փակել հաստատությունը, բանաստեղծը որոշեց գնալ բնակվելու իր կնքամայր Մանուելա Մոնեհեյ Մորենոյի մոտ: Հենց իր կնքամոր տանն էլ առաջացավ սեր ընթերցանության հանդեպ: Տնային գրադարանը նրա դրախտն ու զվարճանքի միջավայրն էր: Նաև այդ ընթացքում նա օգտվեց նկարչության դասընթացներից ու այդ հարցում նրան օգնեցին ուսուցիչ՝ Անտոնիո Կաբրալին և իր հորեղբայրը՝ Մանուել Դոմինգեսը: Երբ արդեն տասնութ տարեկան էր, Բեկերը որոշեց մեկնել Մադրիդ՝ բռնելով գրականության ճանապարհը:
Բանաստեղծի կյանքը սևացավ տուբերկուլյոզից: Երբ Բեկերը քսանմեկ տարեկան էր, հիվանդությունը սկսեց ցույց տալ իր առաջին ախտանշանները: Հետագայում դա պատճառ դարձավ, որ նա կորցնի իր աշխատանքը Ազգային ունեցվածքների տնօրինությունում: Քիչ տարիների ընթացքում, երկար կյանք ապրելուց հետո 1870 թ.-ի դեկտեմբերի 22-ին բանաստեղծը մահացավ Մադրիդ քաղաքում: Նրա մահվան պատճառները կապված են ինչպե՛ս տուբերկուլյոզի, այնպե՛ս էլ սեռավարակների հետ: Սկզբում նրա մարմինը թաղվեց La Sacramental de San Lorenzo y San José գերեզմանատանը: Իսկ ավելի ուշ նրա աճյունը տեղափոխել են Սևիլիա: (Նյութին ավելի մանրամասն ծանոթանալու համար կարող եք անցնել հղումով

Բանաստեղծության թարգմանություն

Asomaba a sus ojos una lágrima…

Asomaba a sus ojos una lágrima
y a mi labio una frase de perdón;
habló el orgullo y se enjugó en su llanto
y la frase en mis labios expiró.

Yo voy por un camino, ella por otro;
pero al pensar en nuestro mutuo amor,
yo digo aún: ¿Por qué callé aquel día?
Y ella dirá: ¿Por qué no lloré yo?

Նրա աչքերում արցունք հայտնվեց
Եվ իմ շրթունքին ներման արտահայտություն.
Հպարտությունը խոսեց և սրբեց նրա լացը
Եվ շրթունքներիս խոսքը լրացավ:

Ես գնում եմ մի ճանապարհով, նա ՝ մեկ այլ ճանապարհով.
Բայց մտածելով մեր փոխադարձ սիրո մասին, ես դեռ ասում եմ. Ինչո՞ւ ես այդ օրը լռեցի:
Եվ նա կասի. Ինչո՞ւ չլացեցի:

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s